Vijf die for Nick Cave and the Bad Seeds! For the first time, what do you want? As je op de zevende dag naar Gods schepping kijkt, en huilt bij de Grand Canyon, het Amazonewoud, de melkweg én de blauwe kijkers van je hartenlapje, dank je toch óók niet: nou, nou, vierenhalf is ook al heel wat.

    Vincent Van PeerJune 26, 202207:12

    Nope, Nick Cave was ahead – what concerns me for the first time in 2018, toen that there is a request with two flowers from Bad Seeds – on a request in one category. Opener ‘Get Ready for Love’ (with a glare for het special to Werchter mebred gospelkoor) was never written. The title was een belofte: ‘Liefde, of je er klaar voor bent of niet!’ In my lost cave for the tweede there is no zoo. En toch was hij het die óns – also maar een omhooggevallen, doorregend stukje TW Classic-publiek – een hard onder de riem stak.

    Vanavond much uiteen in twee delen, twee caves. De profeet en de duivel, de zalver en de geweldenaar, de cave met de lul in en de lul úít de broek.

    Zachte Cave was first aan Zet, maar alla: luisteren naar zachte Cave is nog altijd zals vallen op zachte rotsen. ‘From Her to Eternity’ zat bijna tien minutes long vol scherven. ‘Cry, cry, cry,’ grimaste Cave, zichzelf ostentatief in de ogen wrijvend. Alsof hij zijn own verdriet uit-, no, away. ‘Cry, cry, cry! Boo-hoo!’ At ‘Bright Horses’ Cave kurkdroog naar someone in het publiek croaked: ‘Je hub gelijk, dit gaat over mijn zoon.’ Ontroering kon je vermijden than bulten op een kasseiweg. Op Primavera droeg hij ‘I Need You’ nog op aan ‘mijn twee jongens’, nu sloot hij ‘t af met een wanhopige herhaling: ‘Just breathe, just breathe…’ De tragic van ‘Waiting for You’? Cave weet dat hij áltijd zal may blijven waking.

    Beeld © Stefaan Temmerman

    Dan plots: ‘Boom, boom, boom!’ The other cave what he also still! De schuimbekkende, briesende ploert the in the 80 years heroine snoepte in hoeveelheden the Keith Richards bezorgd in z’n bandana zouden doen crabs. ‘Boom, boom, boom,’ knocked Cave met zijn vuist dat afgeleefde, big hard van ‘m in gang: he moest nog what in de prak been rocked.

    Het was díé Cave which I still het meest heb mistist tijdens de pandemic. De Cave van wie je, als je op de eerste rij staat, nooit helemaal zeker weet of hij je arm zal kussen dan wel uit de kom trekken. The powerful ‘Tupelo’ was hardest: the kick drum was like a nail in the cranium. ‘Red Right Hand’? Onthanks verwoede pogingen van film- and tv-makers nog not beu gehoord. The menigt began the melody some mooi te neuriën: ‘Een hit op vijglich jaar,’ aldus caves laconieke reactie.

    How heft hits more than ever Bad Seeds raises? Loeiend (‘City of Refuge’) or elegant (‘The Mercy Seat’): tweeënhalf uur long held zij, met een van viool naar gitaar en weer terug hobbelende Warren Ellis, een schroeiend niveau aan.

    null Beeld © Stefaan Temmerman

    Beeld © Stefaan Temmerman

    Geen minpunten, dus zoek ik ze in wat er níét was. Geen ‘Let Love In’, ‘Papa Won’t Leave You, Henry’, ‘The Weeping Song’, ‘Up Jumped the Devil’, ‘O’Malley’s Bar’, ‘Do You Love Me?’, ‘Stagger Lee’ of ‘Stranger Than Kindness’. Maar oh, how op één avond like kissing with Frances, Jennifer én Joy Anna moet daarna niet lopen zeuren dat Danira er niet bij what. What Nick Cave een jukebox, I stak he een maandloon in – om al het moois te hear, Marc Coucke would have to hear. ‘Carnage’ speelde hij wél. Dat vatte de zeiknatte avond perfect semen: ‘It’s only love / With a little bit of rain.’ Próéf die woorden!

    Niet om deze zomer steeds op datzelfde ‘joepie, de festivals zijn terug!’-nageltje te kloppen, maar tjongejonge: Toch blij dat de festivals terug zijn. The same zang die bij bisnummer ‘Into My Arms’ (oneerlijk mooi) over de wei echoode… Het dééd iets. Dat was: thuiskomen na een loodzware, years long zwarf daughter. At that moment I was told that Nick Cave – now officially the best entertainer and most sexy girl who was born, heb I was listed – on my own hand, doors barre woestijnen and wild oceans, here heen had regrets. Dat hij en hij alleen ons weer semen had doneen zingen.

    The last rule of all is the hij zelf zong, in ‘Ghosteen Speaks’, what een smeekbede, so misschien wel everything vanavond een smeekbede was: ‘I am beside you / Look for me.’

    Doen we, Nick, Elke keer. Het is tenslotte maar flowde, with a small bed of rain.

    ttn-31